سرپرست گروه آموزشی سلامت در بلایا و فوریتها مطرح کرد:
از «فوریت» تا «فاجعه»؛ ضرورت ایجاد زبان مشترک در مدیریت بلایا
سرپرست گروه آموزشی سلامت در بلایا و فوریتهای دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی با تشریح تفاوتهای میان «فوریت»، «بلایا» و «فاجعه»، بر ضرورت دستیابی به ادبیات و زبان مشترک در مدیریت بحران تأکید کرد و گفت: تقویت دانش تخصصی، کاهش آسیبپذیری و ارتقای تابآوری پرستاران، از مهمترین راهکارهای کاهش خسارات و بهبود پاسخ نظام سلامت در برابر حوادث است.
به گزارش خبرنگار وبدای دانشگاه، دکتر بابک فرزیننیا سرپرست گروه آموزشی سلامت در بلایا و فوریتها دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی با تأکید بر اینکه ایران به دلیل تنوع حوادث طبیعی و غیرطبیعی، نیازمند دانش تخصصی و بهروز در حوزه مدیریت بحران است، گفت: برای مدیریت صحیح حوادث، نخست باید به یک ادبیات و تعریف دقیق و مشترک از مفاهیم پایه دست یابیم تا در زمان وقوع بحران، دچار سردرگمی عملیاتی نشویم.
این استاد دانشگاه با تشریح تفاوتهای بنیادین در سطوح بحران، افزود: فوریت وضعیتی است که در آن رویداد قابلمدیریت و کنترل در سطح محلی است؛ اما زمانی که سلامت جامعه به مخاطره بیفتد و نیازهای ناشی از آن فراتر از ظرفیتهای موجود و امکانات محلی باشد، با یک “بلایا” مواجه هستیم. در سطح بالاتر، یعنی “فاجعه”، ما با تخریب زیرساختهای حساس مواجه میشویم که برای بازسازی یا کنترل آن، نیازمند کمکهای بینالمللی و مداخله در ابعاد گسترده هستیم؛ نمونه بارز آن، خطراتی است که اگر در کلانشهری مانند تهران مدیریت نشود، میتواند به ابعاد فاجعهبار برسد.
فرمول خطر و راهبردهای مدیریت ریسک
دکتر فرزیننیا در بخش دیگری از سخنان خود، به تعریف علمی مخاطره (Hazard) پرداخت و گفت: هر پدیده فیزیکی یا فعالیت انسانی که پتانسیل آسیبزایی داشته باشد، مخاطره است. در مقابل، آسیبپذیری به شرایط فیزیکی، اجتماعی، اقتصادی و محیطی اطلاق میشود که یک جامعه را در برابر مخاطرات تحت تأثیر قرار میدهد. ما با فرمول (خطر = مخاطره × آسیبپذیری) مواجه هستیم؛ بنابراین، مدیریت خطر به معنای کاهش آسیبپذیریها و اتخاذ راهبردهایی نظیر انتقال، پذیرش، کاهش و اجتناب از ریسک است.
پرستاران؛ تسهیلگران تابآوری
وی در بخش پایانی سخنان خود، «تابآوری» را توانمندی یک سیستم برای عبور موفق از شرایط سخت و رسیدن به آیندهای بهتر و بازتوانی و توسعه تعریف کرد و نقش پرستاران را در این میان کلیدی دانست.
دکتر فرزیننیا تصریح کرد: پرستاران به عنوان صف مقدم نظام سلامت، نقش غیرقابلانکاری در ارتقای تابآوری سیستم دارند. با افزایش تابآوری و آگاهی کادر پرستاری نسبت به مدیریت بحران، میتوانیم امیدوار باشیم که در مواجهه با حوادث، پاسخدهی جامعه به طرز چشمگیری بهبود یافته و خسارات به حداقل برسد.
این کنفرانس با هدف ارتقای دانش علمی و عملیاتی پرستاران در مدیریت حوادث و بلایا و با تکیه بر کاهش ریسک در محیطهای بیمارستانی به کار خود پایان داد.
پایان پیام/
نظر دهید